அண்ணியை அனைத்தேன்..

 நான் காலையில் எழுந்து அன்று எங்களின் பாடசாலையில் கரப்பந்தாட்டபோட்டிக்கு செல்வதற்கு  நண்பர்களிடம் பேசி தயார் ஆக சொல்லி கொண்டு இருக்கும் போதே அண்ணி தட்டில் காலை உணவோடு அறைக்குள் நுழைந்தாள்.  ஆனால் வரும் வழியில் நான் பேசியதை கவனித்தாலோ என்னவோ தயங்கியபடி,தம்பி இன்னைக்கு உங்களோட கர்ப்பத்தில் போட்டியா என்றாள். ஆமா அண்ணி,பிளெஸ் பண்ணுங்க இன்னைக்கு ஜெயிச்சே ஆகணும் என்றேன். 

அப்போது அண்ணி என்னோட வாழ்த்துக்கள் எப்போதும் உனக்கு உண்டு தம்பி. கண்டிப்பா நீங்க ஜெயிப்பீங்க என்று நம்பிக்கையோடு பேசினாள். ஆனால் அண்ணியின் முகத்தில் அந்த நம்பிக்கை தெரியவில்லை. ஏதோ ஒரு வித கவலை,சோகம் அண்ணி முகத்தில் அலைபாய்வதை கண்டு அண்ணியிடம் கேட்ட போது அவளோட அதெல்லாம் ஒண்ணும் இல்ல தம்பி என்று மழுப்பினாள். நான் சாப்பாட்டு தட்டை தள்ளி வைத்து விட்டு,இல்ல அண்ணி நீங்க எதையோ எங்கிட்டே மறைக்குறீங்க. மறைக்காம சொல்லுங்க. நீங்க சொல்லாம சாப்பிட மாட்டேன் என்றேன். 

அண்ணி என்னை சோகத்தோடு பார்த்து,என்னோட பெரியப்பா ஒருத்தர் திடீர்னு இறந்துட்டார்னு இப்போ தான் ஊர்ல இருந்து போன் வந்துச்சு. அப்பா இல்லாதப்பா எங்க குடும்பத்தை அவர் தான் பார்த்துகிட்டாரு. உங்களுக்கு கூட அவரை நல்லா தெரியும். நீங்க ரெண்டு பேரும் கல்யாண வீட்ல நண்பர்களாகி நல்லா பேசிகிட்டு இருந்தீங்களே அவரு தான் என்றாள். நான் ஓ..ஆமா ஆமா ஞாபகம் இருக்கு  அய்யோ பாவம் நல்ல தடகாத்திரமான ஆளாச்சே அவரு எப்படி திடீர்னு..என்று கேட்ட போது அண்ணி, அதிகாலையிலே வாழை தோப்புக்கு மோட்டார் வண்டியில்  போகும் போது வீதியில்  அடிபட்டு இறந்து போனதா சொன்ன போது ரொம்பவே அப்செட் ஆனேன். அண்ணி அழ ஆரம்பித்ததும் நான் அண்ணிக்கு எப்படி ஆறுதல் சொல்வது என்று தெரியாமல் அமைதியாக அண்ணியிடம் சரி அண்ணி இப்போ அவரு இல்ல. ஒரு நாள் பழகின எனக்கே கஷ்டமாத்தான் இருக்கு. உங்களோட வருத்தம் எனக்கு விளங்குது ஆனா இதெல்லாம் நாங்கள் தடுக்க முடியுமா. 

நாட்ல அநியாயம் பண்ணிகிட்டு அடுத்தவனை ஏச்சி பிழைக்கிறவன் எல்லாம் ஆடி கார்ல அம்சமா போய் கிட்ட இருக்கான். ஆனா நியாவான்களை இந்த ஆண்டவன் ஏன் இப்படி சோதிக்கிறானே தெரியலே. சரி விடுங்க நீங்க எப்போ கிளம்புறீங்க,அண்ணனுக்கு தெரியுமா என்று கேட்ட போது அண்ணி அதை வீட ஏங்கி அழுத படி இல்ல அவரு வரமுடியாது தம்பியோட போ என்று  சொல்லிட்டு போய் விட்டார் என்றாள். 

அப்போது தான் அண்ணியின் அதிக படியான சோகம் என்னையும் தாக்கியது. அன்று எனக்கு கரப்பந்தாட்ட போட்டி இருப்பதால் அண்ணியோடு போக முடியாத சூழ்நிலையில் அண்ணியின் நிலையை நினைத்து பார்த்த போது எனக்கு விளையாட்டை விட அண்ணியோட வருத்தம் தான் முக்கியம் அண்ணியை முதலில் சமாதானப்படுத்தி,அழுகையை நிறுத்தி சாந்தப் படுத்த வேண்டும் என்று முடிவு செய்தேன். 

நான் அண்ணியிடம் சரி அண்ணி கிளம்புங்க நான் உங்களை ஊருக்க கூட்டிட்டு போறேன். பெரியப்பா இறந்ததுக்கு நீங்க முதல் ஆளா போகலேனா எப்படி. ஊர்ல நாலு பேரு இதை பத்தி தான் பேசுவாங்க. நீங்க கிளம்புங்க நான் வர்றேன் என்ற போது அண்ணி.,எப்படிப்பா இன்னைக்கு உனக்கு முக்கியமான போட்டி இருக்கே. நீ தானே கேப்டன் நீ இருக்க வேண்டாமா என்று கேட்ட போது, 

புரியுது அண்ணி எதுக்கு எப்போ முக்கியத்துவம்னு இருக்குல. விளையாட்டு இந்த வருஷம் இல்லேனா அடுத்த வருஷம் அதுக்காக உங்களை வீட்ல வருத்தபட வச்சுட்டு நான் விளையாட போக முடியுமா. நீங்க கிளம்புங்க என்று சொல்லும் போதே என்னுடைய அணி  பசங்க மாலையில் நடக்க போகும் போட்டிக்காக  பயிற்சிக்கு  அழைக்க குழுவாக வீட்டுக்குள் நுழைந்தார்கள். அண்ணி அவர்களை பார்த்த போதே நான் அவர்களிடம், டேய் இன்று போட்டியில் நான் ஆட முடியாது. ஊர் என்னோட மாமா ஒருத்தர் திடீர்னு இறந்துட்டார். அவரோட துக்கத்துக்கு கிளம்பணும் என்றேன்.  வீட்டுக்குள் வந்த போது அண்ணி இன்னும் கிளம்பாமல் பதட்டத்தோடு என்னை பார்த்துக் கொண்டு நின்றாள். 

அப்போது நான் அண்ணியை நெருங்கி ஆதரவாக அவள் கையை பிடித்து அண்ணி நான் சொன்னா சொன்னது தான். கிளம்புங்க நாங்க போவோம். எனக்கு உங்க விருப்பத்தை விட வேற எதுவும் முக்கியம் இல்ல என்றேன். 

பிறகு அண்ணியை அழைத்து கொண்டு அவளோட பெரியப்பாவின் துக்கத்துக்கு கிளம்பினேன். போய் சேர மதியம் ஆகிவிட்டது. அனைவரும் வந்து விட்டாலும் அண்ணிக்காக தான் காத்து இருந்தார்கள் பிறகு சவ அடக்க சடங்குகளை முடித்து விட்டு இடுகாட்டில் இருந்து கிளம்பும் போதே இரவு வெகுநேரம் ஆகி விட்டது. 

ஆனால் அதற்கு பிறகு  ஊருக்கு திரும்புவது சரி இல்லை என்பதால் அன்று இரவு ஊரில் அண்ணி வீட்டில் தங்கினோம். அண்ணி அப்போது அவள் வீட்டில் நடந்த பழைய நினைவுகளை பேச ஆரம்பித்து கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவள் சோகத்தில் இருந்து மீண்டாள். அவளோட பள்ளி,கல்லூரி அனுபவங்களை பேச ஆரம்பித்த போது பல தடவை அண்ணி அவளை அறியாமல் சிரித்த போது நானும் சிரித்தேன். அப்போது அண்ணிக்கு திடீரென அண்ணாவை பற்றி கவலையோடு பேசிய போது நான். 

அண்ணி நான் உங்க கூட இருக்கிற வரை உங்களுக்கு ஒரு குறையும் வராது. நீங்க என் வீட்டு குத்து விளக்கு என்று ஆரம்பித்து இதை சொல்லலாமானு தெரியல இதெல்லாம் இப்போ அசிங்கமான வார்த்தை ஆகிடுச்சு என்ற போது,  அண்ணி இருட்டு அறையில் முரட்டு குத்து படத்தை சொல்றீங்களா என்று சிரிக்க நானும் வழிந்த போது நானே எதிர்பாராமல் அண்ணி உரிமையோடு என் மேல் சாய்ந்து என்னை அணைத்து கொண்டு மார்பில் சாய்ந்தாள். 

அது வரை என் அண்ணனுக்கு மட்டுமே பாத்தியப் பட்ட ஆசை அண்ணி என் மார்பில் சாய்ந்து அணைத்து கொண்ட போது நானும் பரவசம் அடைந்தேன். அண்ணியை தோளோடு சாய்ந்து கொண்டு அவள் நெற்றி முகமெல்லாம் முத்தமிட்டு அவளுக்கு ஆறுதல் சொன்ன முயன்ற போது அண்ணி சட்டென்று என்னை விட்டு விலகி சென்று அறைக் கதவை சாத்திவிட்டு என் அருகில் வந்து என் மேல் பாய்ந்து அணைத்துக் கொண்டாள். அது நிஜமாகவே நினைத்துப் பார்க்க முடியாத தருணம்

அதுவும் அண்ணி அவள் வீட்டு அறையில்  வைத்து என்னை அணைத்து முத்தமிட்டு உசுப்பி விட அதற்கு மேல் ஆசைகள் கட்டுக்கு அடங்காமல் கட்ட விழ்த்து விட்டது போல் நானும் அண்ணியை அம்மணமாக்கி,நானும் அம்மணமாக அணைத்து கொண்டு முத்த மழை பொழிந்தேன். அண்ணியை நான் ஓத்தேன் என்று சொல்வதை விட அண்ணி தான் என்னை ஆளுமையோடு அவள் அடக்கி ஆண்டாள் என்றே சொல்வேன்

நினைப்பதெல்லாம் நடப்பது இல்லை. நினைக்காத எதுவும் நடக்காமல் இருப்பதும் இல்லை. அது எல்லோருக்கும் எப்போதும் பொருந்தும். யாருக்கு என்ன என்பது யாருக்குமே தெரிய வாய்ப்பில்லை என்று நினைத்து கொண்டு ஆசை தீர அண்ணியை அன்று இரவு விடியவிடிய 3 முறை ஓத்து சுகம் கொடுத்தேன். பிறகு காலையில் அண்ணிக்கு இனி எது என்றாலும் எல்லாமே நான் தான் என்கிற முடிவோடு அவளை என் தோளில் சாய்ந்துக் கொண்டு பைக்கில் வீட்டுக்கு திரும்பினேன். அன்று அண்ணியின் சோகங்கள் என்னால் சுகங்களாக மாறினாலும் அதற்கு பிறகு அண்ணி தான் எனக்கு சுகம் அளிக்கும் சொர்க்க சுந்தரியாக மாறி என்னை சொர்க்கத்தில் திளைக்க விட்டாள். இன்று வரை நான் அண்ணிப்பிரியன் தான்.

நன்றி

இது போல உங்களிடம் கதைகள் இருந்தால் எனது mail க்கு அனுப்பி வைக்கவும் அதுவும் பகிரப்படும்.. karis1985kari@gmail.com

Comments பண்ணவும்





Post a Comment

0 Comments