அவன் முலையை பார்த்தான்



 சுவாதி & ராம் ஒரு மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்த திருமணமான ஜோடி.. ராம் ஒரு சிறிய ஐடி நிறுவனம் வேலை செய்தார். சுவாதி வயது 27 வயதும், ராம் வயது 30. அவர்கள் ஒரு அழகான சாதாரண நடுத்தர வர்க்க வாழ்க்கையை பெங்களூரில் வாழ்ந்தார்கள். அவர்கள் 5 வருடம் முன், வீட்டார் சம்மதமின்றி காதல் திருமணம் செய்துகொண்டார்கள்.. அவர்களுக்கு இரண்டு மகள்கள் இருந்தனர். மூத்த மகள் பெயர் ஸ்ரேயா வயது 4 வயது. இளைய மகள் பிறந்து 2 மாதங்கள் தான் ஆகிறது.

கதை இனி ஆரம்பம். நன்றாக போன வாழ்க்கையை புரட்டி போட்டது ஒரு நாள். ராம் வேலை முடிந்து டூ விலரில் வரும்போது ஒரு மோசமான ஆக்ஸ்டென்ட். அவரை உடனடியாக மருத்துவமனையில் சேர்த்தார்கள். ஒரு வாரம் கழித்து சுய நினைவிற்கு வந்தார். ஆனால், அவரது இடுப்புக்கு கீழ் அவரால் உணர முடியவில்லை. டாக்டர் வந்து செக் பண்ணி பாத்துட்டு ராம் இனி நடக்க முடியாதுனு சொல்லிட்டார், சுவாதி தான் பாவம். மனம் ஒடிஞ்சு போனாள். இரண்டு குழந்தைகளை வச்சுகிட்டு மருத்துவமனைக்கு வந்து போய் ரொம்ப சிரமபட்டாள். இருந்தாலும், ராம் எல்லா ஹாஸ்பிட்டாலுக்கும் கூப்பிட்டு போனாள், ஆனால் டாக்டர்கள் கை விரித்துவிட்டனர். இனி ராம் வாழ்க்கை முழுதும் முடங்கியவன் தான்.அவனால் ஒரு சுன்டு விரலை கூட அசைக்க முடியாது.


ராம் வேலையை விட்டு நீக்கப்பட்டார். இது வரை அவருக்கு கிடைத்த இன்ஸ்சூரன்ஸ் இனி கிடைக்காது. சுவாதி குடும்ப பொறுப்புகளை ஏற்க தோடங்கினாள். ராமை வீட்டிற்கு அழைத்து சென்றாள். அவர்களது சேமிப்பு கரைய தொடங்கியது. சுவாதியும் வேலை தேட ஆரம்பித்தாள். சுவாதி படித்தது 12 மட்டுமே. கல்லூரி இரண்டாம் ஆண்டு படிக்கும் போது ராமை காதலிப்பது வீட்டிற்கு தெரிந்தது. இருவரும் ஒரே சாதி என்றாலும், ராம் அனாதை என்பதால் சுவாதி வீட்டில் எதிர்த்தனர். ராம் அப்போது வேலை கிடைத்ததால், இருவரும் திருமணம் செய்து கொண்டு பெங்களூரில் வாழ்ந்தார்கள். சுவாதிக்கு நல்ல வேலை எதுவும் கிடைக்கவில்லை.

நாட்கள் கடந்தது. இன்னும் சுவாதிக்கு வேலை கிடைக்காததால் மிக சோர்ந்து போனாள். வீட்டு செலவுக்கும், ராம் மருத்து செலவுக்கும், இருந்த சேமிப்பு காலியானாது. ராமின் நண்பர்கள், சிறிது காலம் உதவினார்கள். ஸ்ரேயாவை வீட்டிற்கு அருகிலுள்ள சாதாரண பள்ளிக்கு மாற்றினாள். தன் நகைகளை விற்று செலவு செய்தாள்.

சுவாதி நல்ல அழகான பெண். நல்ல சிவப்பு நிறம், உயரம் சற்று கம்மி. பூசினாது போல் தேகம். அவள் எப்போதுமே வீட்டு வேலைகளில் கசங்கிய சாதாரண காட்டன் புடவையில் தான் இருப்பாள். புடவை தொப்புள் தெரிய அணியமாட்டாள். சாதாரண ஜாக்கெட்டுகளையே அணிவாள். பாவாடை தொப்புள் மேல் அணிவாள். உடை விசயத்தை பொருத்தவரை, நம் வீட்டு பெண்கள் போல் தான். சில சமயங்களில், புடவை அணிந்திருப்பாதால், இடது புறம், அவளது கச்சிதமான மார்பும், இடுப்பு சதைமடிப்பும், சிறிய தொப்பையும், காண கிடைக்கும். அவள் எப்போதும், தன் அழகு வெளியே தெரிவது போல் உடையணிய மாட்டாள். சுவாதி நல்ல லட்சணமான முகம். கருத்த கண்கள், கூரான மூக்கு, மென்மையான தடித்த உதடு, மலர் சூடும், நீண்ட கூந்தல். பழைய அரண்மனையை போல், அவள் அழகு பாரமரிக்கப்படாமல் இருந்தது.

அன்று ஒருநாள், வழக்கம்போல், சுவாதி, ஸ்ரேயாவை பள்ளிகூடத்திற்கு அழைத்து சென்றாள். ஸ்ரேயா விளையாடியபடி வரும்போது, தண்ணி பாட்டிலை கீழே போட்டுவிட்டாள். சுவாதி அவளை திட்டி கொண்டே கீழே குனிந்து பாட்டிலை எடுத்தாள். பாட்டிலை எடுக்கும் போது, பின் செய்யாத அவளின் முந்தானை சரிந்ததில், இருக்கமான ஜாக்கெட்டில், விம்மிய அழகான முலைகள் வெளியே தெரிந்தது. சுவாதி உடனே தன் முந்தானையை சரி செய்து சுற்றி பார்த்தாள், ஆள் நடமாட்டம் அவ்வளவக இல்லை, யாரும் தன்னை கவனிக்கவில்லை என நினைத்தாள். ஆனால், சற்று தொலைவில், சிகரெட் பிடித்து கொண்டிருந்த ரவுடியும், அரசியல்வாதியுமான சிவராஜ், அந்த அரிய காட்சியை கண்டு ரசித்து கொண்டிருந்தான். சிவராஜ் அந்த ஏரியாவில் சுவாதியையும், ராமையும் பார்த்திருக்கிறான். இன்று அவன் கண்ட காட்சி, அவனது உணர்வை தூண்டியது. சில நொடிகளில், அரைகுறையாக பார்த்த முலைகளின், அளவையும், சிவந்த நிறத்தையும், வைத்து, அதனுடன், கருத்த முலை வட்டத்தையும், தடித்த காம்பையும், கற்பனை செய்தான். அவனால், தன் பார்வையை சுவாதியை ரசித்தான். அவள் அருகில் வரும்போது, காலை வெயிலில், லேசான வியர்வை அவள் நெற்றியிலும், கழுத்திலும் வடிந்த்ததை பார்த்தவுடன், அவன் நாக்கால், உதடை சப்பியபடி, அவளின் அழகை ரசித்தான். சுவாதி அவனை பார்த்த பின், புடவையை மீண்டும் சரி செய்தாள். அவள் போன பின், அவள் நடையில், அசையும் இடுப்பையும், எடுப்பான குண்டியையும், ரசித்தான். மனதிற்க்குள், “..த்தா…என்ன பிகர்டா இவ” என நினைத்தான். தனியாக திரும்பி வரும் சுவாதிக்காக காத்திருந்தான்.


சிவராஜ் வயது 45. நல்ல உயரம், கட்டுமஸ்தான உடம்பு. கருத்த நிறம். தடித்த மீசை, ஒரு வாரம் சேவ் செய்யாத தாடி. நல்ல வாட்டசட்டமாக இருந்த்தான். கழுத்தில் தடித்த தங்க சங்கிலியும், கையில் தடித்த தங்க ப்ரேஸ்லெட்டும், இரண்டு தங்க மேதிரமும் அணிந்த்திருந்தான். சட்டையின் இரண்டு பட்டன்களை கழட்டி விட்டிருந்த்தால், அடர்த்தியான மார்பு முடிகளும், திடமான மார்பும் வெளியே தெரிந்தது. விவகரத்து ஆனவன். அதன் பின் வேறு திருமணம் செய்து கொள்ளவில்லை. குழந்தை பிறக்காததால், இருவரும், விவகாரத்து செய்து கொண்டார்கள், என எல்லோரும் சொல்கிறார்கள். ஆனால், சிலரோ, சிவராஜின் ஆசைக்கு அந்த பெண்ணால் ஈடு கொடுக்கமுடியாமல் தான் அவள் பிறிந்துவிட்டாள் என கிசுகிசுக்கின்றனர்.

ஸ்ரேயாவை ஸ்கூலில் விட்டுவிட்டு தனியாக சுவாதி வந்துகொண்டிருந்தாள். சிவராஜை பார்த்ததும், புடவை முந்ததானையை சரி செய்தாள். அவனை பார்ப்பதை தவிர்த்து விலகி சென்றாள். சிவராஜ் அவளை ஏக்கத்துடன் பார்த்தான். அவள் அவனை கடந்து போகயில், அவன் பேசினான்,

சிவராஜ்: வணக்கம் சுவாதி, நீங்க தமிழ் தானே.

சுவாதி : வணக்கம் , ஆமாம்.

சிவராஜ்: எப்படி இருக்கார் ராம்.?

சுவாதி: ம்ம். பரவாயில்லை.

சிவராஜ்: உங்களுக்கு எதாவது உதவி வேணும்னா, என்கிட்ட சொல்லுங்க.

சுவாதி: ம்ம்..இப்ப எதுவும் தேவை இல்லை..தங்க்ஸ்.

அவனை கடந்து வேகமாக நடந்தாள். அப்போது குலுங்கிய மார்பையும், இடுப்பின் அசைவையும் சிவராஜ் ரசித்து பார்த்தான்.

அடுத்த நாள், சிவராஜ் சுவாதிக்காக அதே இடத்தில் காத்திருந்தான். சுவாதியிடம் தானாக பேச்சு கொடுத்தான். இது ஒவ்வொரு நாளும் தொடர்ந்தது. சுவாதி அவனை தவிர்க்க பார்த்தாள். ஒரு நாள், அவனது கேள்விக்கு பதில் சொல்லாமல் நடந்தாள். உடனே சிவராஜ் சுவாதியின் கையை பிடித்தான். அவள் அணிந்திருந்த கண்ணாடி வளையல்கள் உடைந்தன. அவளால் கையை எடுக்கமுடியவில்லை. சிவராஜ் தன் வலிமையை அவள்க்கு உணர்த்தவே அப்படி பிடித்தான். பின் சிரித்தபடி அவள் கையை விட்டான். சுவாதி வேகமாக வீட்டிற்கு சென்றாள்.

அவள் ராமிடம், இதை பற்றி சொல்ல விரும்பவில்லை. பாவம் அவனால் என்ன முடியும், அவனே படுத்தபடுக்கையாக கிடக்கிறான். சுவாதியின் பண நெருக்கடி ரொம்ப மோசமானது. அவளுக்கு வேலையும் கிடைக்கவில்லை. ஸ்ரேயா ஸ்கூல் ஃபிஸ் வேறு அடுத்தமாசம் கட்ட வேண்டும். இதை எல்லாம் யேசிச்சபடி இருக்கும்போது காலிங் பெல் சத்தம் கேட்டது. சுவாதி கதவை திறந்தால், அங்கே சிவராஜ் நிற்கிறான். கிட்டதட்ட வீட்டு வாசல் அளவு உயரம் இருந்தான். கலைந்த புடவையால் தெரிந்த இடுப்பை பார்த்தபடி நின்றான். அவன் பார்வையை உணர்ந்த சுவாதி தன் முந்தானையை சரி செய்தாள்.

சிவராஜ்: ராம் எப்படி இருக்கார்னு கேட்க வந்தேன். ராமை பார்க்காலாமா?

சுவாதி: ஐயோ, அவர் தூங்கிட்டாரே.

சிவராஜ்: பரவாயில்லை மா. நான் வெய்ட் பண்றேன்.

அவனது எண்ணத்தை உணர்ந்த சுவாதி அவனை ராமிடம் கூட்டிச் சென்றாள்.

சிவராஜ்: வணக்கம் ராம் சார். நானும் தமிழ் தான். உங்களுக்கு என்ன தெரிய வாய்ப்பில்லை. நடந்த விசயம் எனக்கு இப்ப தான் தெரிஞ்சது. அதான் பார்க்க வந்தேன்.

ராம் சிவராஜிடம் நன்றாக பேசினான். இருவரும் சிறிது நேரம் பேசினர்.

சிவராஜ்: சுவாதி மேடம்க்கு என்னை தெரியும். அவுங்களுக்காக என்ன வேணும்னாலும் நான் செய்வேன். ஏதாவது வேணும்னா தயங்காம கேளுங்க.

ராம்: நன்றிங்க..

சிவராஜ்: சரி அப்ப நான் கிளம்புறேன்.

சுவாதி அவனை வாசல் வரை பின் தொடர்ந்தாள். கதவை அடைக்க போகும் போது.

சிவராஜ்: குழந்தை?

சுவாதி: தூங்குது.

சிவராஜ்: 2 பெண் குழந்தையா?

சுவாதி: ம்ம்

சிவராஜ்: செல்றேனு தப்ப எடுத்துகதிங்க மேடம். உங்கள மாதிரி உங்க குழந்தைகளும் ரொம்ப அழகா இருக்காங்க.

சுவாதி: ம்ம்

சுவாதி அவனை எப்படியாவது சமாளித்து அனுப்ப நினைத்தாள்.

சிவராஜ்: வீட்டு செலவுக்கு என்ன பண்றீங்க.

சுவாதி: கொஞ்சம் சேவிங்ஸ் இருக்கு அதை வச்சு மேனேஜ் பண்ணிக்கிறோம்.

சிவராஜ்: ஏதாவது உதவி வேணும்னா தயங்காம கேளுங்க

சுவாதி: ம்ம்

சிவராஜ் சுவாதியின் இடது புறத்தை பார்த்தான். புடவை மறைக்க தவறிய இடுப்பு மடிப்பும், சிவப்பு நிற ஜாக்கெட்டில் விம்மிய மார்பும், அதன் வணப்பையும் ரசித்த படி சிரித்தான். சுவாதி புடவையை சரி செய்தபடி கதவை சாத்தினாள்.


தொடர்ந்து தினமும் சிவராஜ் ராமை பார்க்க வந்தான். ராமை விட சுவாதியிடம் அதிகம் பேசினான். சுவாதி முடிந்தவரை அவனை தவிர்க்க பார்த்தாள். சுவாதிக்கு சிவராஜ்ஜை கண்டு பயந்தாள், அவனிடம் எச்சரிக்கையாக கவனமுடன் நடந்து கொள்ள வேண்டும் என நினைத்தாள். ராம் சிவராஜ்ஜை ரொம்ப மதித்தான், அவனுக்கு சிவராஜ் தினமும் வந்து பார்த்து, பேசி போவது ஆறுதலாக இருந்தது. இந்நிலையில், சுவாதிக்கு பண நெருக்கடி அதிகரித்தது. அவள் கடன் கேட்ட இடங்களில் எல்லாம் கை விரித்தனர். அவளை நம்பி பணம் கொடுக்க யோசித்தனர். சுவாதிக்கு வேலையும் கிடைக்கவில்லை. அவளிடம், நன்றாக பேசுவது சிவராஜ் மட்டும் தான். அன்று சிவராஜ் ராமை பார்த்துவிட்டு ராமின் அறையைவிட்டு வெளியே வரும்போது,

சுவாதி: சார், கொஞ்சம் உங்கள்ட பேசனும்.

சிவராஜ் முகம் பிரகாசமானது.

சிவராஜ்: சொல்லுங்க மேடம்.

சுவாதி: எனக்கு கொஞ்சம் பணம் தேவைபடுது, நீங்க கடன் கொடுக்கமுடியமா?

சிவராஜ்: பணமா? உங்களை நம்பியா……ம்ம்ம்..யோசிச்சிட்டு சொல்றேன்..

சுவாதி: ப்ளிஸ் சார்.. ஸ்ரேயா ஸ்கூல் ஃபிஸ் கட்டனும்.. ப்ளிஸ்

சிவராஜ்: எவ்வளவு?

சுவாதி: 2000

சிவராஜ்: ரொம்ப அதிகமாயிருக்கே

சுவாதி: ப்ளிஸ் சார்.. உங்களை தான் நம்பின்டுருக்கேன். ப்ளிஸ்

சிவராஜ்: ஒகே..நான் பணம் தாரேன். ஆனா ஒரு கன்டிசன்.

சுவாதி: என்ன கன்டிசன்.

சிவராஜ்: மாடிக்கு வாங்க…யாரும் இல்லை..நீங்க என்ன பண்ணனும்னு சொல்றேன்.

சுவாதி: பரவாயில்லை ..இங்கயும் யாரும் இல்லை..சொல்லுங்க.

சிவராஜ்: நான் ½ மணி நேரம் உங்கட்ட பால் குடிக்கனும்…நீங்க ஜாக்கெட்டோட இருந்தா கூட எனக்கு ஓகே தான்…….

சுவாதி:???

Post a Comment

0 Comments